Jednym z najpoważniejszych ekologicznych problemów, jakie wiążą się z rozwojem infrastruktury drogowej jest ograniczenie swobodnego przemieszczania się organizmów w przestrzeni krajobrazowej przez tworzenie barier ekologicznych. W wyniku oddziaływań barierowych dochodzi do szeregu negatywnych skutków środowiskowych, z których większość wynika z trwałej fragmentacji siedlisk.
Rosnący ruch drogowy jest powszechnie uznawany za jeden z czynników wpływających na spadek liczebności populacji płazów na całym świecie. Tymczasem badania nad tym zjawiskiem są stosunkowo nieliczne i fragmentaryczne. Podejmując próbę analizy tego problemu w szerszej skali poddano analizie wszystkie dostępne dane na temat śmiertelności płazów w Europie.
Mniejsze zagęszczenia ptaków obserwowane wzdłuż dróg są najczęściej przypisywane zakłóceniom związanym z hałasem generowanym przez ruch drogowy. Ostatnie badania przeprowadzone przez kanadyjskich naukowców wskazują również na śmiertelność ptaków w wyniku kolizji jako kolejny czynnik ograniczający liczebność.
W Stanach Zjednoczonych liczbę ofiar ruchu drogowego wśród zwierząt można szacować w milionach rocznie. Zjawisko nie jest nowe. Sięgając parę wieków wstecz już powozy konne czy ruch kolejowy generowały śmiertelność wśród zwierząt.
Na podstawie ankiet przeprowadzonych wśród 705 kierowców odnotowano 881 kolizji drogowych ze zwierzętami będących rezultatem przebytych 243 milionów kilometrów, co odpowiada 0,37% ogółu przebytych kilometrów na szwedzkich drogach w roku 1992 (średnia w odniesieniu do lat z okresu ankietowego 1960 – 2000).